Programma 6 Financieel gezond

De gemeente Gooise Meren draagt jaarlijks circa € 30.000 af aan vennootschapsbelasting (VPB). Deze afdracht is structureel, omdat zij voortvloeit uit doorlopende gemeentelijke activiteiten die fiscaal als onderneming worden aangemerkt, zoals de exploitatie en verhuur van gemeentelijk vastgoed en grondexploitaties met positieve resultaten. Op grond van de Wet modernisering VPB-plicht overheidsondernemingen is de gemeente hierover belastingplichtig. Deze lasten zijn de afgelopen jaren structureel gebleken en maken inmiddels een vast onderdeel uit van de gemeentelijke financiële huishouding. Om deze kosten transparant en voorspelbaar te verwerken, wordt de VPB-afdracht structureel geraamd in de meerjarige begroting.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 30.000 nadelig (structureel)

Zoals in de raadsmededelingen van de september- en decembercirculaire 2025 gemeld is sprake van enkele taakmutaties en algemene mutaties. De septembercirculaire bevat een significant incidenteel effect voor 2026, te weten CDOKE middelen. Voor nadere informatie wordt verwezen naar de raadsmededeling Uitvoeringsprogramma Energietransitie 2026-2030 van december 2025. Daarnaast zien we in beide circulaires structurele positieve hoeveelheidsverschillen die deels worden tenietgedaan door een lager accres en een lagere uitkering uit het BTW compensatiefonds. Per saldo hebben de aanvullingen ten opzichte van het financieel beeld in de Begroting 2026-2029 een positief effect. De taakmutaties zijn terug te vinden bij de afzonderlijke programma’s.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 1.165.000 voordeel (incidenteel)

Binnen enkele ondersteunende afdeling zien we door een samenloop van persoonlijk (niet-werkgerelateerd) ziekteverzuim, complexere inkooptrajecten en het oplossen van enkele inhoudelijke zaken o.a. bij ons vastgoedbeheer een knelpunt met betrekking tot de beschikbare capaciteit. Om de continuïteit te borgen, zetten we op onderdelen aanvullende capaciteit in. Wij sturen erop dit binnen de bestaande middelen te prioriteren en op te vangen. Wanneer dit onverhoopt niet toereikend blijkt te zijn, zullen wij u in VV2 hier een voorstel voor doen.

Jaarlijks wordt er een WKR aanwijsbesluit genomen. Een WKR-aanwijsbesluit is een formele (interne) beslissing van de werkgever om bepaalde vergoedingen, verstrekkingen of terbeschikkingstellingen aan te wijzen als eindheffingsloon binnen de Werkkostenregeling (WKR). Het financieel gevolg kan zijn dat er een eindheffing van 80% moet worden betaald op het bedrag boven de beschikbare ruimte. In 2025 en 2024 was deze loonheffing € 80.000. Daarom is het voorstel dit nu incidenteel mee te nemen in de begroting 2026.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 80.000 nadelig (incidenteel)

Ons financieel systeem is de één van de belangrijkste applicaties en een kritiek systeem voor de organisatie, om er voor te zorgen dat begroting, verantwoording en verplichtingen naar onze leveranciers na te kunnen komen. De applicatie vraagt om intensiever beheer. Het systeem moet vaker gecontroleerd worden, sneller worden bijgewerkt en bij storingen is direct ingrijpen nodig om problemen te voorkomen. Daarnaast bestaat er een grotere kans op storingen , beveiligingsproblemen of uitval.

Extra capaciteit voor externe inhuur is nodig om op korte termijn een inhaalslag te maken om meer kennis en capaciteit in te stellen. Het gaat hierom een bedrag van € 90.000. De structurele gevolgen over de extra inzet voor kennis en capaciteit zullen worden meegenomen in de begroting 2027.

Financiële gevolgen in begroting 2026: € 90.000 nadelig (incidenteel)

In de door de raad vastgestelde Begroting 2026-2029 is rekening gehouden met de financiële effecten van diverse maatregelenpakketten. In enkele gevallen konden deze nog niet direct aan het juiste programma, thema of product worden toegewezen. Dit wordt nu in dit Voortgangsverslag per saldo budgetneutraal verwerkt en werkt door bij alle programma’s.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 0 (structureel)

Bij de opstelling van de begroting 2025 was in eerste instantie als bezuinigingsmaatregel verlaging van de formatie bij de griffie opgevoerd. Via een motie heeft de raad opgeroepen om dit terug te draaien. Dit is verwerkt in het boekwerk van de begroting, echter vervolgens is dit niet juist administratief gecorrigeerd in de administratie. Dat wordt nu alsnog hersteld.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 67.000 nadelig (structureel)

In 2021 is door de Raad positief besloten over de tijdelijke invulling van 1 fte toezichthouder/ werkvoorbereider vastgoed voor maximaal 2 jaar. Extra tijdelijke capaciteit werd nodig geacht om de basis op orde te brengen, achterstanden weg te werken en collega's vrij te maken om daadwerkelijk met de verbeteringen bezig te kunnen zijn in het vastgoedareaal.
In 2023 is het Portefeuilleplan Gooise Meren 2023 opgesteld, waarbij het areaal is gesplitst in de kernportefeuille, strategisch vastgoed, af te stoten panden en niet-strategisch vastgoed. Verkoop van de af te stoten panden zou de werkdruk bij Gebouwenbeheer dusdanig moeten verlagen dat de tijdelijke invulling niet langer noodzakelijk zou zijn.
Gezien het feit dat, in afwijking van de aanname in 2021, geen uitvoering is gegeven aan het afstoten van objecten en het te beheren areaal juist is toegenomen, is het noodzakelijk om de tijdelijke invulling om te zetten naar één fte in de vaste formatie.
De dekking van één fte (€ 113.000 per jaar) wordt gevonden in hogere huurinkomsten.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 0 (structureel)

Per 1 januari 2026 zijn de activiteiten m.b.t. het Regionaal Werkcentrum opgestart. Tot dan toe werd dit verzorgd door de Regio (door het Werkgevers Servicepunt). De bijdrage hiervoor aan de Regio valt vrij en wordt toegevoegd aan het personeelsbudget van de afdeling Participatie & Inkomen.

Financiële gevolgen in Begroting 2026: € 0 (structureel)

In 2024 heeft het Rijk maatregelen genomen om de zogenoemde no-cure-no-pay-problematiek bij WOZ-bezwaren aan te pakken. Met de invoering van de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ is beoogd de financiële prikkel voor commerciële bezwaarbedrijven te verkleinen. Daarnaast is het doel om belanghebbenden bewuster te maken van de procedures die namens hen worden gevoerd en van de maatschappelijke kosten die hiermee gemoeid zijn.

Een belangrijke wijziging is dat de wettelijke proceskostenvergoeding is verlaagd en niet langer rechtstreeks aan no-cure-no-pay-bureaus mag worden uitbetaald, maar uitsluitend aan de belanghebbende zelf. Per 2025 is deze vergoeding in de bezwaarfase verder verlaagd, conform het Belastingplan 2025.

Hoewel het aantal bezwaar- en beroepschriften ten opzichte van 2024 is afgenomen, blijven no-cure-no-pay-bedrijven actief. Om begrotingsonrechtmatigheid te voorkomen worden de verwachte proceskosten geraamd. Dit leidt tot een incidenteel financieel nadeel van € 150.000. Dit bedrag is ook in 2024 en 2025 incidenteel opgenomen.

Financiële gevolgen in begroting 2026: € 100.000 nadelig (incidenteel)